All The Bright Places – Jennifer Niven

All The Bright Places

rating 3,5 vd 5 - Sophie

Theodore Finch is fascinated by death, and he constantly thinks of ways he might kill himself. But each time, something good, no matter how small, stops him.
Violet Markey lives for the future, counting the days until graduation, when she can escape her Indiana town and her aching grief in the wake of her sister’s recent death.
When Finch and Violet meet on the ledge of the bell tower at school, it’s unclear who saves whom. And when they pair up on a project to discover the ‘natural wonders’ of their state, both Finch and Violet make more important discoveries: It’s only with Violet that Finch can be himself – a weird, funny, live-out-loud guy who’s not such a freak after all. And it’s only with Finch that Violet can forget to count away the days and start living them. But as Violet’s world grows, Finch’s begins to shrink.


De eerste keer dat ik dit boek in handen had, was in de Bruna op het station. Ik zou die dag met mijn vriend naar een willekeurige plaats reizen met de trein, en achteraf gezien had ik het niet op een méér toepasselijk moment kunnen tegenkomen. (SPOILER in het kader van ‘wandering’ zeg maar 😉 EIND SPOILER ) Ik was geïntrigeerd door het concept. Uit de omschrijving meende ik op te maken dat de ongelukkige Violet het laatste beetje levenslust dat in Theodore zat zou ‘opslokken’. Dat idee, hoe duister ook, vond ik prachtig. Omdat mijn TBR stapel intussen vrijwel even hoog is als ik zelf ben, dwong ik mezelf het boek terug te leggen. (De Bruna verkoper keek me intussen achterdochtig aan, omdat ik dat boek zonder grapjes 7 keer heb opgepakt en richting de kassa ben gelopen, om vervolgens rechtsomkeert te maken en het terug te leggen. Ambivalent gedrag much) Een paar dagen geleden kwam ik erachter dat ik nog een boekenbon had, dus sleurde ik mijn vriend weer mee naar de boekwinkel en heb ik het lekker alsnog gehaald. Om het schuldgevoel van m’n TBR weg te nemen, heb ik het boek datzelfde weekend nog uitgelezen. (Heeft ‘ie de stapel in ieder geval niet héél lang hoger gemaakt 😉 )

Zoals vrijwel alle dystopian boeken worden vergeleken met The Hunger Games, worden de meeste contemporary novels vergeleken met The Fault In Our Stars. Ook All The Bright Places is ‘slachtoffer’ van de generalisatiehype, en in mijn ogen onterecht. Ik wil het eerder vergelijken met een ander boek van John Green, namelijk Looking For Alaska (Het Grote Misschien). In beide boeken heb je te maken met eigenzinnige troubled teens die qua geluk op elkaar teren en op zoek zijn naar ‘de betekenis’ van dingen. GROTE SIDENOTE: Van Looking For Alaska heb ik meer niet, dan wel genoten. Bij All The Bright Places moest je het boek uit mijn vingers wrikken als je wilde dat ik nog iets anders deed dan lezen. ATBP is dus de goede versie van LFA (Sorry LFA fans) De hoofdthema’s van ATBP zijn zelfmoord, mentale instabiliteit, buitenbeentjes, alleen zijn en vrienden vinden. Het zijn dus wel echt veel zware thema’s, maar de schrijfstijl en de gebeurtenissen in het boek maken het toch een licht verteerbaar verhaal.

Het boek wordt vanuit twee ik-perspectieven verteld, namelijk dat van Violet, en dat van Finch (aka Theodore). Finch is een echte weirdo, maar dan wel het leuke soort, net zoals Dylan O’Brien. Hij is heel ad rem ingesteld in zowel uitspraken als acties, en ik denk niet dat het iemand gaat lukken hem níet leuk te vinden. Behalve vermakelijk is Finch ook complex. Ik ga hier niet te veel over weggeven, maar ‘there is more to him than meets the eye’. Aan Violet moest ik in het begin nog een beetje wennen. Ik kon maar moeilijk hoogte van haar krijgen, maar volgens mij had zij daar in het begin zelf ook last van. Ook Violet heeft een goede lading bagage die haar doen en laten sterk beïnvloed heeft. Het is echt gaaf om te zien hoe twee fictieve personages zo realistisch kunnen aanvoelen, en hoe zij door elkaar gevormd kunnen worden. Hoewel je twee vertelperspectieven hebt, had ik gedurende het verhaal wel het gevoel dat Violet het hoofdpersonage was. Zij ontwikkelde zich voor mijn gevoel ook méér dan Finch, en het leek allemaal net iets meer om haar te draaien dan andersom.

Zo nu en dan een contemporary boek vind ik oké, mits er wat gebeurt en het verhaal goed in elkaar zit. Ik heb als een malle zitten genieten van dit boek, en wil alle Nederlandse uitgevers dan ook met neonpijlen en uithangborden wijzen op het bestaan van dit verhaal: gun de Nederlandstalige lezers deze ervaring! Dit boek, dat het onderwerp ‘zelfmoord’ in zulke zware mate behandelt, zorgt ervoor dat je wilt leven, en zet je zowel aan tot nadenken als tot het tegenovergestelde daarvan: er gewoon voor gaan. (UPDATE: Het boek zal 13-04-2015 onder de titel “Waar Het Licht Is” verschijnen bij uitgeverij Moon!)

Ga jij het boek een kans geven? Ik vond het zo fijn lezen dat ik het binnenkort misschien wel nóg een keer lees. Join me, en bestel het hier eenvoudig en goedkoop op Bol.com! – SH


PS: Hipster-alert! Binnenkort wordt dit een “Read the book before you see the movie”, want er is een verfilming in de maak waarbij Elle Fanning al is gecast voor de rol van Violet Markey! Dus, wil jij je vriendinnen straks meeslepen naar de verfilming van ATBP om vervolgens te kunnen zeuren over hoe het boek zoveel beter was dan de film? Aan de slag, zou ik zeggen!