Ik Geef Je De Zon – Jandy Nelson

Ik Geef Je De Zon

rating 4 vd 5 - Sophie

Jude en haar tweelingbroer Noah zijn op hun 13e onafscheidelijk, ondanks hun uiteenlopende karakters. Noah is introvert, tekent de hele dag en is in stilte verliefd op de buurjongen, terwijl Jude van de rotsen in zee springt, knalrode lippenstift draagt en genoeg praat voor hen allebei. Maar na een tragische gebeurtenis groeien Noah en Jude steeds meer uit elkaar. Drie jaar later spreken ze elkaar amper nog en lijkt hun band onherstelbaar beschadigd. Dan ontmoet Jude een eigenwijze, vreemde maar knappe jongen, die haar voorstelt aan iemand die haar hele leven (en dat van Noah) opnieuw omgooit.

Het verhaal waarin de tweeling dertien is wordt door Noah verteld. De jaren daarna door Jude. Wat Noah en Jude zich niet realiseren is dat ze allebei maar de helft van het verhaal hebben, en dat hun wereld pas weer compleet zal zijn als ze elkaar terug weten te vinden.


ZELFPORTRET: Mijn hart ontploft en spuugt glittertjes in alle kleuren van de regenboog.

Dit boek zit zó goed in elkaar. Gewoon echt wauw! Als je ooit een boek hebt geprobeerd te schrijven en een plotter bent, dan weet je vast wel hoe lastig het kan zijn om een kloppend plot te maken én het spannend te houden. Jandy Nelson draait haar hand hier schijnbaar niet voor om, want niet alleen krijgt ze het voor elkaar om alle losse eindjes aan het einde van het boek goed uitgewerkt te hebben, maar ook goochelt ze als een echte Hans Kazan met haar vertelwijze. We hebben twee vertelperspectieven, namelijk enerzijds dat van Jude en anderzijds dat van Noah. Maar nu komt het: ze laat beide personages vanuit een ander moment in het verhaal vertellen! Jude vertelt over het moment waarop de tweeling 16 jaar oud was, Noah over het moment waarop de tweeling 13/14 jaar oud was. Holy shit, toen ik dit eenmaal doorkreeg had ik even een veger en blik nodig om de scherven van mijn laatste restje eigenwaarde op het gebied van schrijven bij elkaar te vegen. Kunst is een centraal thema in Ik Geef Je De Zon, maar de ware kunstenaar hier is toch echt Jandy Nelson zelf!

> Als je een boek hebt gelezen waarvan je wilt dat het je bijblijft, streel je de rug van het boek en neem je de geur van de pagina’s zo goed mogelijk in je op.
(Werking nog niet bewezen, maar het is het proberen waard) <

Wat ik ook heel gaaf vond aan Ik Geef Je De Zon is hoe bizar alle hoofdpersonages waren. Zelfs ik voelde me normaal, en de mensen die mij kennen zullen beamen dat ik meer dan eens bizarre uitspattingen heb. (Lees: roombotercake met kibbeling eten, nachten doorhalen om collegevoorbereidingen te doen, zwaar OCD boeken rechtzetten in winkels, etc.) Maar wow, die Jude en Noah slaan werkelijk alles! Noah denkt alles om naar schilderijen, Jude denkt alles om naar de Bijbel van haar oma (lang verhaal) en dat zorgt er eigenlijk voor dat de vreemdste dingen je om de oren vliegen. Ze ‘verdelen’ de bomen, de lucht, de sterren, de bloemen, de zon, etc. onder elkaar, spelen spelletjes als “hoe ga je het liefst dood?” en “Wie zou je het eerst redden?”. Ik zat regelmatig te grinniken op mijn bank vanwege bepaalde uitspraken/gedachten die de revue passeerden. Ik ben tegelijkertijd teleurgesteld en opgelucht dat ik niemand ken die zijn zoals die twee 😉

Voor degenen van jullie die het niet (meer) wisten: met betrekking tot de cover van IGJDZ is er een wedstrijd geweest waarbij wij, “het gewone volk”, konden aangeven welke van de twee covers we het beste bij het verhaal vonden passen. Je kon kiezen uit één van onderstaande covers:

Covers

Ik heb destijds zelf mijn stem niet uitgebracht omdat ik het verhaal nog niet kende, en dus het gevoel had niet goed te kunnen kiezen. Nu, na het boek gelezen te hebben, ben ik zó blij dat cover 1 is gekozen! Alle kleuren van het spectrum voor een boek dat alle emoties van het spectrum behandelt. Woede, liefde, onzekerheid, blijdschap, verdriet, berusting,… alles komt erin voor, en het is echt prachtig!

Ik zou willen dat ik mijn geheugen kon wissen en het boek zonder enige voorkennis opnieuw zou kunnen lezen. Ik ga er in de toekomst ongetwijfeld nog eens in beginnen, maar voor nu zijn er geen nieuwe NoahenJude avonturen voor mij. Ken jij het verhaal nog niet? Ga het dan lezen man, je mist wat! Je kan het hier aanschaffen op Bol.com. Lees je liever Engels? Klik dan hier.

Groetjes van het nieuwste lid van de Ik Geef Je De Zon Fanclub – SH


Ik kreeg de vraag waarom ik het boek ‘maar’ 4 schichten gaf terwijl ik zo ontzettend enthousiast was. Het antwoord daarop is heel simpel: ik geef contemporary niet zomaar hoger dan een 8/10. Dit omdat de 9/10 (en heeeel soms de 10/10) bewaard moeten worden voor dystopian boeken waarvan ik compleet uit mijn dak ga ;-P