Passie – Lauren Kate

passie1rating 3 vd 5 - Willemijn

Luce is bereid te sterven voor Daniël. En dat heeft ze ook gedaan, keer op keer. Door de tijd heen hebben Luce en Daniël elkaar telkens weer gevonden, om daarna pijnlijk weer uit elkaar gehaald te worden: Luce dood, Daniël gebroken en alleen achterlatend. Maar misschien hoeft het niet altijd zo te gaan.
Luce is er zeker van dat iets, of iemand, uit een vroeger leven haar kan
helpen in haar huidige leven. Ze begint aan de belangrijkste reis van dit leven en gaat eeuwen terug om zelf getuige te zijn van haar romance met Daniël en zo hopelijk de sleutel te vinden die hun liefde zal laten voortduren.
Cam en het legioen van engelen proberen wanhopig Luce te vangen, maar niemand is zo razend als Daniël. Hij achtervolgt Luce door de eeuwen heen, doodsbang voor wat er kan gebeuren als zij de geschiedenis herschrijft. Hun eeuwige liefde zou dan in vlammen op kunnen gaan, voor altijd?


O, o Lauren Kate wat doe je me aan! Aan de ene kant wil ik je bejubelen om dit boek, maar aan de andere kant wil ik je een enorme klap in je gezicht geven. Bij Passie heb je een enorm gewaagde keuze gemaakt. Ik weet nog niet precies welke kant dit ophelt. You did it and you suck! Hoe moet ik nou een consistente recensie schrijven?

Wat in ieder geval als een huis staat, is de interessante invalshoek van dit verhaal. Een van de redenen waarom ik dit het leukste deel vond, was omdat Passie je diep kennis laat maken met Lucinda en Daniel. Je krijgt diepe respect en ontzag voor die twee. Samen met Lucinda ga je terug de tijd in en leer je hun liefdesverhaal kennen. Heel mooi, maar ook zo ontzettend mierzoet dat je tanden uit je gebit klappen. Nee, ik wil niet nóg meer irritante eigenschappen van Lucinda ontdekken. Nee, ik wil niet doelloos rondzwerven in de tijd en 200 pagina’s lang niks te weten komen. Nee, ik wil niet de sterke verhaal stukjes moeten zoeken en oprapen van de grond. Dus ja: dat tijdreizen maakt Passie ook weer het slechte deel van de serie. Complicated huh?

Nou, dan ga ik het nog lastiger maken. Dat tijdreizen en de verkondigers stoorde me enorm. Het kwam gewoon niet sterk over. Hierdoor lijkt Passie meer een novella #2,5 en dat dan Extase deel drie is. De eerste 200 pagina’s zijn naar mijn mening te markeren als ‘doel-hebbend-doelloos’. Hiermee bedoel ik dat ik wel de noodzaak van deze pagina’s inzag, maar ik het alsnog als saai en langdradig heb ervaren. Wat Lucinda leert, had ook in 30 pagina’s gekund. (Maar dan had Lauren Kate niet aan haar volwaardige boek gekomen qua aantal pagina’s. Dan kom ik dus weer terug op mijn novella standpunt.) Het boek is maar 280 blz en toch vermoeide mij het. Het duurde ook een week (lees: dat is een vet lange tijd voor mij) voordat ik het uit had. Jammer, want de vorige twee delen lazen zo lekker weg!

Bovendien, maar dit is geheel mijn eigen mening en daar hebben veel van jullie geen boodschap aan, vind ik dat Lauren Kate de hemelse aspecten verschrikkelijk zoutloos en kinderachtig beschrijft. Ze heeft met haar ‘vieze’ menselijke handjes aan een onderwerp gezeten waar ze vanaf moest blijven. Sommige dingen zijn zo heilig dat je het gewoon niet moet beet pakken en niet moet beschrijven om het geloofwaardig te houden. Ik moest lachen om haar hemelse beschrijvingen en het boezemde me totaal geen ontzag in. Ze speelt ook met kosmische waarheden die ze op een ongelofelijke manier ongeloofwaardig breekt. Dom, daar wordt het allemaal nog platter en saaier van.
Waarom wil ik dit boek dan ook bejubelen? Omdat pagina’s 200-260 ontzettend goed waren. Totdat ze naar mijn mening heiligschennis pleegde. Maar toch, Lauren Kate is gewoon ontzettend goed ingelezen in het onderwerp engelen. Ze snijdt goede onderwerpen aan en laat je kennis maken met de engelenwereld. Daar heb ik heel veel respect voor en ik vind het ook ontzettend interessant. Je moet alleen engelengeduld hebben voor de plotontwikkeling en de uitwerking.
Nu staat dit deel ook bekend om zijn ‘dipje’, maar Extase staat bekend om zijn come-back! Dus ik lees nog lekker door en geef de hoop absoluut niet op. Een boek kan niet goed zijn als je nooit zijn dieptepunt hebt mee gemaakt toch? Het gaat allemaal om evenwicht, vraag maar aan Daniel Grigori haha!
Passie kun je eenvoudig en snel kopen op bol.com door hier te klikken.
Wat vond jij ervan? Ben ik te streng of herken je ook wel mijn kritiek punten? Ondanks mijn ‘gezeur’ heb ik wel genoten van dit boek. Jullie ook?    -WH