Shattered – Teri Terry

Shattered - Teri Terry

rating 5 vd 5 - Sophie

Kyla is in danger from both the government Lorders who erased her memory and the terrorists who tried to use her. So now she’s on the run. Sporting a new identity and desperate to fill in the blank spaces of her life pre-Slating, Kyla heads to a remote mountain town to try to reunite with the birth mother she was kidnapped from as a child. There she is hoping all the pieces of her life will come together and she can finally take charge of her own future. But even in the idyllic wilderness and the heart of her original family, Kyla realizes there is no escape from the oppressive Lorders. Someone close to her may be one of them, and even more frighteningly, her birth mother has been keeping secrets of her own.

In this stunning series finale, Kyla finally finds out who she really is, and the road to this discovery, and to deciding who she wants to become, is full of dangerous twists and turns that will keep readers riveted.


Op de basisschool zat ik in de klas met een drieling. Een twee-eiige drieling om precies te zijn, wat inhield dat er één jongetje was en twee vrijwel identieke meisjes. Natuurlijk, omdat ze een drieling waren, kon je hartstikke goed zien dat ze familie waren, maar het jongetje was altijd ‘the odd one out’. Hij was van het andere geslacht (duh), had interesse in andere dingen en had gewoon een hele andere manier van doen en laten. In de Slated trilogie (Klik hier voor de recensie van deel 1 en hier voor deel 2) is Shattered dat jongetje. Ongetwijfeld onderdeel van de trilogie, maar in zoveel opzichten zó anders dan de voorgaande twee delen!

Zo verandert de setting van het verhaal in het begin volledig. Ik was eigenlijk ook best wel gedesoriënteerd, want op onze Kyla na was letterlijk alles nieuw en onbekend. Je wordt voorgesteld aan een nieuwe garde mensen en moet dus opnieuw bepalen wie je wel, en niet vertrouwt. Je krijgt nieuwe inzichten over Kyla’s verleden, ze moet keuzes gaan maken die invloed hebben op haar toekomst én ze verwerkt de problemen die ze nog af te handelen heeft in het heden. Veel om te verwerken? Dat zeker. Too much at once? Nope. Maak je geen zorgen, alles is zo opgebouwd dat je het gemakkelijk kan blijven volgen.

Na twee boeken van mysterie begint het nieuwsgierige aapje in mij steeds meer moeite te krijgen zich in te houden: hou op me lekker te maken met je pad van al die kleine broodkruimeltjes en leidt me gewoon naar het antwoord! Althans, dat is mijn eerste reactie. Stiekem is het juist hartstikke spannend hoe Terry het aanpakt, net alsof je een cadeautje hebt gekregen en het papier er heeeeeeel langzaam aftrekt. (Die anticipatie! Vreselijk, maar verslavend tegelijkertijd!) Je komt steeds dichter bij het antwoord op de vraag die Kyla zich al vanaf boek 1 stelt: Wie ben ik en wat is mijn rol in het geheel? 

Kyla, Rain, Lucy, Riley… Tja, dat zijn allemaal maar namen, maar wie IS ze nou? Hoewel noch wij, noch Kyla dát weten, is het in boek 3 intussen wel duidelijk hoe Kyla zich gedraagt, en ze is oprecht één van mijn favoriete protagonisten. Wat ik fijn vind aan Kyla, is dat ze niet zeurt, onzelfzuchtig is en dicht bij zichzelf blijft. Ook doet ze niet ‘zomaar’ dingen zonder over de consequenties na te denken. Dat vind ik soms zo frustrerend, dat protagonisten het zichzelf bovenop het hoofdplot nog even extra lastig gaan maken… (Denk aan domme dingen doen op liefdesvlak etc.) Ja, fijne personages maakt die Terry. Ik ben eigenlijk wel benieuwd wat voor vrouw de schrijfster is en of ik haar net zo graag zou mogen als haar karakters.

Dan iets wat zelden voor is gekomen: ik heb gehuild bij een dystopian YA novel. Zelfs in Mockingjay, toen HUNGER GAMES SPOILER SPOILER SPOILER Prim dood ging heb ik niet hoeven huilen, maar sloeg ik gewoon apathisch mijn bladzijde om. EINDE SPOILER Hier schoot ik op het einde toch wel even vol, waarschijnlijk vanwege de manier waarop het plot tot voltooiing is gebracht. Alle (sub)plots zijn netjes uitgewerkt, waardoor je het boek met een weemoedig, doch voldaan gevoel kan wegleggen. (Om je vervolgens te wenden tot je doos Kleenex, die tien minuten later op wonderlijke wijze ineens leeg blijkt te zijn)

“Foei Sophie, wat een slordige recensie. Je gaat van hot naar her!” Ja, GOH. Misschien wel vanwege all the feels! Deze trilogie is uniek in zijn soort. Ik lees aardig wat boeken (en al helemaal veel dystopian YA), maar zoiets als dit ben ik nog niet eerder tegengekomen. Als mensen mij nog één keer een boek aanraden met de punchline “Voor fans van The Hunger Games” zweer ik dat ik ga gillen, want die boeken zijn over het algemeen niets méér dan aftreksels van grote YA titels óf hebben er niks mee te maken. Ik ga dat dus lekker ook niet zeggen, maar wil het graag wat breder houden: Voor fans van boeken. Lees de Slated trilogie. Yes? Good. Ik zweer het je, lees het en je gaat het met me eens zijn. Dat kan niet anders.

Ik ga mijn boeken in mijn kast zetten en hopen dat ik Slated wordt zodat ik alles weer zonder voorkennis kan lezen. Misschien als ik lang genoeg wacht 😉 (Overigens staan ze ook vet mooi in je kast, kijk maar eens hoe mooi de ruggen zijn!) – SH

Spines

Ga jij een kansje wagen? Klik dan hier om Slated te bestellen op Bol.com, hier voor Fractured en hier voor Shattered.