Pure – Julianna Baggott

Pure - Julianna Baggott

rating 5 vd 5 - Sophie

Pressia barely remembers the Detonations or much about life during the Before. In her sleeping cabinet behind the rubble of an old barbershop where she lives with her grandfather, she thinks about what is lost–how the world went from amusement parks, movie theaters, birthday parties, fathers and mothers . . . to ash and dust, scars, permanent burns, and fused, damaged bodies. And now, at an age when everyone is required to turn themselves over to the militia to either be trained as a soldier or, if they are too damaged and weak, to be used as live targets, Pressia can no longer pretend to be small. Pressia is on the run.

There are those who escaped the apocalypse unmarked: Pures. They are tucked safely inside the Dome that protects their healthy, superior bodies. Yet Partridge, whose father is one of the most influential men in the Dome, feels isolated and lonely. Different. He thinks about loss–maybe just because his family is broken; his father is emotionally distant; his brother killed himself; and his mother never made it inside their shelter. Or maybe it’s his claustrophobia: his feeling that this Dome has become a swaddling of intensely rigid order. So when a slipped phrase suggests his mother might still be alive, Partridge risks his life to leave the Dome to find her. When Pressia meets Partridge, their worlds shatter all over again.


Hou je van dystopian, maar denk je het ondertussen allemaal wel gezien te hebben? Geef Pure dan eens een kansje! Al je dystopian ingrediënten zijn samengevoegd tot een nieuw recept dat garant staat voor veel smikkelplezier! HEERLIJK

Als je (een aantal van) mijn vorige reviews van dystopian novels hebt gelezen, zal het je misschien wel opgevallen zijn dat ik altijd snak naar méér gruwelen. Afgehakte ledematen, bizarre doden, sadistische ondernemingen… Ja, eigenlijk the full on psychopath package zeg maar. Ik vind het leuk om veilig op mijn bankje te griezelen bij dat soort nare praktijken, en bij Pure kom ik dan ook volop aan mijn trekken! Pfoeh, wat is dit boek heerlijk visueel ingesteld! De dystopian wereld die Julianna Baggott heeft geschapen doet de rillingen over mijn rug lopen, vooral omdat het in dit geval niet alleen om een losgeslagen regering gaat, maar ook over lichamelijke misvormingen. Yuckie, echt wel ongemakkelijk! Steeds als mijn hoofdpersonen andere personages tegenkomen, wil ik mijn boek zowel dichtklappen als mijn neus er dieper in steken (niet tegelijkertijd, vanwege duidelijke redenen… 😉 ) omdat ik enerzijds níet wil weten wat voor fysieke/mentale misvormingen dat personage heeft, en anderzijds juist wél. Zelfs nadat ik mijn boek allang weer heb weggelegd blijven de misvormingen me bij. HEERLIJK!

Qua personages steek ik allebei mijn duimen en mijn grote tenen op (meer goed is meer beter toch?!) want het gebeurt maar zelden dat ik elk personage in een boek top vind. Je hoofdpersonages zijn Partridge, Pressia, Bradwell, Lyda en El Capitan en Helmud, alhoewel je van die laatste drie relatief weinig hoort in verhouding tot de anderen. Het verhaal is verteld vanuit de 3e persoon enkelvoud vanuit de perspectieven van Partridge, Pressia, Lyda en El Capitan. Wat ik ontzettend fijn vind aan Pure, is dat je the backstory van de meeste personages te horen krijgt. Ik kan daar echt van smullen, niet alleen omdat het gewoon leuk is om een beetje rond te neuzen in iemands verleden, maar ook omdat je personages hierdoor realistischer gaan aanvoelen. Ook hadden ze allemaal hun eigen persoonlijkheid en waren ze niet afgevlakt. Het personage van wie ik hoop méér te horen? El Capitan. Wat een figuur is dat! HEERLIJK

Terwijl ik dit boek las, heb ik meerdere keren naar adem gehapt en naar mijn hart gegrepen. Julianna Baggott is niet bang haar lezers wakker te schudden door middel van reminders waarom haar wereld zo wanstaltig is. Ken je die reclames op televisie waar je ziet hoe beren mishandeld zijn en vervolgens even opnieuw geslagen worden met kettingen om de kijkers te choqueren? Het feit dat je weet dat dat soort gruwelen bestaat, betekent niet dat je met je neus bovenop de feiten gedrukt wil worden. “NOU JAMMER DAN” – Julianna Baggott tijdens het schrijven van Pure. Willemijn is een wat weekhartige lezer (dat heeft ze zelf toegegeven) en ik krabde mezelf wel even over het hoofd toen ze me vroeg of dit boek iets voor haar zou zijn. Het is weliswaar YA, maar op sommige punten ook wel echt brutal. Het is overigens geen zinloos geweld of iets dergelijks, maar meer dat je je tenen even kromtrekt/je hoofd afwendt/je ogen dichtknijpt. HEERLIJK

Ik kan in ieder geval niet wachten op het tweede deel (en dat hoef ik ook niet, want ik heb deel 2 (Fuse) en deel 3 (Burn) lekker allang gekocht en klaarliggen! Ahh, soms is zo’n boekenkoopverslaving toch wel een zegen) en ben benieuwd naar wat er verder nog komen gaat! Als ik één minpuntje zou moeten noemen aan het boek, is dat ik vaker wel dan niet het gevoel had dat ik niet wist waar het verhaal nou heen ging. Alsof je naar de winkel gaat zonder boodschappenlijstje of idee van wat je gaat kopen zeg maar. Then again: dat zijn wel de uitstapjes waarbij ik terugkom met de meest lekkere producten, en dat geldt in dit geval ook voor het verhaal. HEERLIJK – SH

Willen jullie ook even wakkergeschud worden (binnen het dystopian genre)? Of hou je net als ik van gruwelen? Ga dan ZEKER Pure lezen, want het is een uhh… HEERLIJK verhaal! Klik hier om het boek te kopen op Bol.com.


Pure covers

Bij Pure hebben wij jullie in maart gevraagd voor welke cover jullie zouden gaan. Na stemming zag het er als volgt uit:

A: 8,3%
B: 25%
C: 66,7%

Hey, bedankt hè jongens. Willemijn en ik hebben allebei cover A ;-P Na het lezen van het boek vind ik die cover overigens nog steeds het gaafste, er zitten namelijk allemaal elementen uit het verhaal verweven in het font! Jaja, dat wisten jullie niet hè? Pfuh, 8,3%…