Paper Towns – John Green

Paper-Townsrating 3,5 vd 5 - Willemijn

Q (Quentin) en Margo negen jaar oud zijn, vinden ze in het park een dode man. Die avond klimt Margo het slaapkamerraam en het hart van Q binnen. Maar hun levens gaan daarna verschillende kanten op. Negen jaar later klimt Margo opnieuw Q’s kamer binnen. Ze neemt hem mee op een nachtelijk avontuur om nooit te vergeten. De volgende dag is ze verdwenen. Margo blijkt aanwijzingen te hebben achtergelaten die alleen Q kan ontrafelen. Geïntrigeerd gaat hij op zoek naar de jonge vrouw op wie hij in stilte verliefd is, geholpen door zijn vrienden Ben en Radar, en Lacey, een vriendin van Margo. Maar wil Margo wel gevonden worden?


Een recensie is nooit objectief. Hoe je ook je best doet als recensent, dat lukt je gewoon niet. Toch probeer ik er zo veel mogelijk naar te streven. Als ik een bepaald boek niet leuk vindt, betekent dit niet meteen dat het boek zelf niet leuk is. Als persoon heb je verschillende smaken, wensen en verwachtingen. Zo vindt mijn vriend games helemaal fantastisch en ik vind ze saai en eenzijdig. Maar zijn games stom? Nee. Het is gewoon niet mijn ding. Hetzelfde geldt voor romans: Nope, not my thing. Ik ben een echte dystopian/YA hooligan haha. Ik ga geen rotte tomaten gooien naar andere genres, but it is true: ik ben heel monogaam met mijn eigen ya-genre. Dus, John Green is dus voor mij een rood stoplicht en geen groene, sorry. Je zult mij weinig treffen met een roman op mijn schoot. Ik vind ze vaak (no offense!) saai en fantasieloos. Ik kan genieten van leuke dialogen en dergelijke, maar na 30 pagina’s heb ik mijn buik al weer vol. Toch ben ik het gaan doen: Paper Towns!

Paper towns, nu ook als bioscoopfilm van Twentieth Century Fox, verschijnt op donderdag 30 juli in de bioscopen. Sommige bloggers en recensenten beweren dat de rode loper plat gelopen zal worden door deze film. Beter dan The Fault in Our Stars? We zullen het zien! Als je nog een heerlijke bioscoopfilm zoekt voor deze zomer (ik ken de film niet natuurlijk, maar het verhaal wel) dan moet je Paper Towns hoog op je lijstje zetten. (Bekijk hier de trailer) In ieder geval gaan mijn zus en ik er naar toe. You have to meet Margo! Een van de redenen waarom ik dit boek las, was zij. Ze is mysterieus, leuk, grappig, eigenzinnig en vooral ontzettend raar. Ik vond haar grofheid vermengt met haar literaire en drama hart hilarisch en vooral ook heel erg mooi. Maar natuurlijk moet je eerst het boek lezen, en dan pas de film! Dus je hebt nog tot 30 juli!

Waarom het boek en niet alleen de film? Om Margo dus (want je leert haar dan beter kennen) maar ook om John Green. Veel mensen omschrijven hem als een lieve, goedhartige man, maar ik zie meneer Green vooral als een zeer intelligente, innemende man met zeer wijze observaties en uitspraken. Hij is een ontzettend ‘slimme’ schrijver. Paper Towns is dus absoluut geen B roman met ‘waterige’ en ‘slijmerige’ taal. Green heeft een fijne schrijfstijl. Het is heerlijk om zijn zinnen te lezen en ze in je hart te laten vallen. Bovendien is Green een nuchtere en hele grappige vent. Er zit een flink portie humor in dit verhaal dat ik enorm kon waarderen. Wil je lachen met je billen in het warme zand op het strand? John Green is your man!

Paper Towns heeft echter weinig spanning. Ik miste enorm de actie en het hardvochtige. Ik heb TFIOS gezien en ik verwachtte een gelijksoortig einde. Misschien is dat ook de reden waarom ik het einde zo tegen vond vallen. Green laat je samen met hem wandelen door een typische roman-wereld: de drama en de actie zit in de ziel van de personages. Niet in het verhaal zelf. Not my thing. Ik wil bommen, actie, suspense! Daarbij maakt Green veel gebruik van langdurige, ‘betekenisloze’, uitgebreide scenes. Niet alle scenes dragen hun steentje bij aan het plot. Ik, als enorme utilist, heb daar een beetje een hekel aan. Scenes en gebeurtenissen zijn de stenen waarmee één huis gebouwd wordt: het plot. Maar John Green bouwt nog een put, een garage, een stoepje en begint half aan een muurtje.  Dit is ook een van de redenen waarom ik romans niet lees, maar als jij er wel van houdt dan stoor jij je er sowieso niet aan. Dan moet je dit kleine stukje maar negeren haha.

TFIOS-fans: Paper Towns is een must-read voor jullie natuurlijk. YA-diehards: ik stel het boek voor. Lees het eens! Een stapje uit je comfortzone is leuk én leerzaam. Bovendien is Paper Towns een heerlijk boek om mee te beginnen en kennis te maken (of terug te keren naar je roman periode (ja, ik heb die ook gehad!)). Aan romansliefhebbers geef ik het bevel om het te lezen, haha! Ondanks mijn ‘haat’ voor romans heb ik genoten van Paper Towns. Slim, mooi en grappig: dat zijn de drie woorden die Paper Towns van mij krijgt!

Bestel nu de mooie film-editie door hier te klikken. Er zitten plaatjes van de film in het boek!