De strijd om het Labyrint – Rick Riordan

9789460230813_download rating 3 vd 5 - Willemijn

De oorlog tussen de Olympiërs en de kwaadaardige Titan Kronos bereikt een hoogtepunt. Kamp Halfbloed is in rep en roer als blijkt dat Kronos’ leger die veilige, tot dan toe ondoordringbare haven bedreigt. Om te voorkomen dat het kamp volledig onder de voet wordt gelopen door de wrede hordes, moeten Percy en zijn halfgoddelijke vrienden een gevaarlijke queeste ondernemen. Ze komen terecht in het Labyrint, een ondoordringbaar, ondergronds web waar elke bocht een onaangename verrassing kan opleveren en elke voetstap je laatste kan zijn.


Ja, over dit boek ga ik heel kort wezen. Ik snap gewoon niet hoe dit boek 4,53 sterren op goodreads.com kan hebben. Hoe kan überhaupt deze hele serie 4+ sterren hebben? Ik voel het gewoon niet. Daardoor vind ik het echt heel erg moeilijk om deze boeken te beoordelen. Ik pakte De Strijd om het Labyrint op en ik zuchtte. Niet van verlangen, maar van irritatie. Het boek begon weer gewoon precies hetzelfde als alle vorigen! Bah. Percy komt weer op school, blablabla, hij wil zijn leven beteren en hoopt dat hij niet weer van school afgekickt wordt. En ja hoor, dan komt er weer een demon die de school in de fik zet en Percy moet weer vluchten. Dat riedeltje kennen we nu wel Rick Riordan. Vervolgens vlucht Percy weer naar Kamp Halfbloed en gaan we met zijn alle vechten. Wat is het overkoepelende verhaal? Wat is de rode draad? Wat wil Rick nou eigenlijk? Ik weet het niet.

De strijd om het Labyrint  was weer precies hetzelfde wagonnetje als alle anderen die vast zitten aan de Percy Jackson-trein. Ik snakte naar iets nieuws. Naar een plottwist. Naar een mind-blower. Naar een achterliggend brein/idee. Het enige waar Rick naar toe werkte in dit deel  was het zogenaamde ‘spectaculaire’ eind gevecht wat vervolgens verder uitgevochten moet worden in het volgende, laatste deel. I just don’t get it. Ben ik te serieus voor deze boeken? Ik moet niet lachen als een sater tapdanser wil worden. Ik moet ook niet lachen als een centeur een shirtje aan heeft met : No. 1 centeur. En de hele Percy Jackson reeks zit er vol met zulke grapjes. Wat wel echt grappig is, is dat Sophie, deze boeken ook niks vind. Misschien missen wij wel iets fantastisch en zijn wij een stel serieuze, ingedroogde dozen. Wie weet. Ik hoor heel graag jouw mening! Wat mis ik? Wat mist Sophie?