Aristotle and Dante Discover the Secrets of the Universe – Benjamin Alire Sáenz

Aristotle-and-Dante-Discover-the-Secrets-of-the-Universe

rating 3,5 vd 5 - Sophie

Dante can swim. Ari can’t. Dante is articulate and self-assured. Ari has a hard time with words and suffers from self-doubt. Dante gets lost in poetry and art. Ari gets lost in thoughts of his older brother who is in prison. Dante is fair skinned. Ari’s features are much darker. It seems that a boy like Dante, with his open and unique perspective on life, would be the last person to break down the walls that Ari has built around himself.

But against all odds, when Ari and Dante meet, they develop a special bond that will teach them the most important truths of their lives, and help define the people they want to be. But there are big hurdles in their way, and only by believing in each other―and the power of their friendship―can Ari and Dante emerge stronger on the other side.


Dat moment waarop Willemijn je public-shamet waar je ouders bij zijn omdat je al een eeuwigheid geen recensies meer hebt geplaatst, is het moment waarop je schoorvoetend wederkeert uit je absentie om zoals Michael Bublé met Kerst je comeback te maken. HOI ALLEMAAL, I’M BACK!

En ik ben terug met een review over een hyperpopulair boek! Aristotle and Dante telangetitelikhoudhetophunnamen heeft 50 000+ waarderingen op Goodreads, een gemiddelde van 4.32/5.00 en maar liefst 55% daarvan is een vijfsterrenwaardering. En daar komt mevrouw De Haas weer aan met een drieënhalvesterwaardering. Hoedan?! Nou, hierom:

Eigenlijk met name de dialogen. Als je op school ooit Shakespeare hebt moeten lezen, weet je hoe een toneelscript eruit ziet. Regel na regel na regel na regel met alleen wat de personen zeggen. Geen verdere toelichting om te bepalen wie er aan het woord is, geen innerlijke reflectie. Prima voor een stuk dat visueel wordt uitgevoerd omdat je daar dan bewegingen en uitdrukkingen bij hebt, maar hyperirritant voor een boek omdat je soms anderhalve bladzijde lang moet onthouden wie er precies wanneer aan het woord is.

Ik denk eigenlijk dat ik over het algemeen genomen niet gecharmeerd was van de schrijfstijl van Alire Sáenz. Vreemd genoeg vond ik Ari en Dante hierdoor niet minder aangenaam, maar ik voerde wel steeds een innerlijke strijd over of ik nog een hoofdstukje (het boek heeft heeel veel minihoofdstukjes!) zou lezen of niet. De schrijfstijl las snel weg, maar het was een beetje zoals junkfood: het verzadigde niet, maar ik kon niet stoppen te lezen. Dit boek was zo’n gevalletje waarvan ik na afloop niet weet of ik het nou oprecht leuk heb gevonden, of gewoon fascinerend.

Having said that: ik ben wél blij dat ik het boek heb gelezen. Het is een contemporary, een genre dat ik altijd een verzuchting vind na lange tijd alleen fantasy te hebben gelezen. Maar het is niet je standaard ‘girl-meets-boys-falls-in-love’ contemporary, maar een boek dat een wat zwaarder, maar heel herkenbaar thema behandelt: het coming-of-agethema, oftewel de ontwikkelingsroman.

Ik heb het gevoel dat het boek ergens autobiografisch is. De verhaallijn is gewoon té organisch en geloofwaardig om volkomen fictief te zijn. De manier waarop de personages zich ontwikkelen vind ik daarbij meesterlijk omschreven. Het is écht, en zo leest het ook weg. Wat de inhoud betreft ben ik dan ook lyrisch over dit boek, en ik snap volkomen waarom het al die prijzen en nominaties heeft gekregen.

In short: schrijfstijl = hmm. Inhoud = geweldig. Ik ben er nog niet volledig over uit of ik het boek zou aanraden, maar ik weet wel zeker dat ik het niet zou afraden. Als het je aanspreekt, moet je het zeker oppakken. Ik heb al aardig wat YA gelezen, en dit boek valt toch wel in de categorie ‘uniek’.

En gast. Heb je die cover gezien?! Schitterend! – SH


Heb jij Aristotle and Dante al gelezen? Wat vond jij ervan? En als je het nog niet gelezen hebt, ga je het proberen? Wij horen het graag!

Koop bij bol.com