De Remedie – Suzanne Young

De remedie_2D

rating 3,5 vd 5 - Willemijn

Quinlan McKee is een zogenaamde sluiter. Sinds haar zevende helpt ze nabestaanden een periode van verdriet af te sluiten. Quinn wordt op aanraden van rouwbegeleiders ingehuurd door families om voor een korte periode de rol van hun overleden dochter aan te nemen. Ze is uiteraard geen exacte kopie, maar als ze hun kleding gaat dragen, haar kapsel aanpast, gekleurde contactlenzen draagt en foto’s en video’s bestudeert, kan ze binnen de kortste keren iedereen zijn. Maar om haar taak zo goed mogelijk te vervullen, moet ze haar gevoelens uitschakelen en zich niet te erg hechten aan de mensen die ze helpt. Op haar zeventiende blinkt Quinn uit in dit therapeutische rollenspel; ze is er zo goed in dat ze haar eigen verleden en dat van degene die ze speelt door elkaar gaat te halen. Als ze haar langstdurende opdracht krijgt, als Catalina Barnes, begint ze een band op te bouwen met de vriend van het overleden meisje. En dat is nog maar het begin van de problemen, zeker wanneer Quinn de waarheid achter Catalina’s dood ontdekt. En de epidemie die het zou kunnen veroorzaken…


 

 

Nu ik vollop bezig ben met mijn scriptie (en oh man, zo’n bachelor afstudeerproject killt je gewoon), vind ik het heel belangrijk om rust en vermaak te vinden in een boek. Je moet lekker weg kunnen zakken en de wereld om je heen helemaal vergeten. Of De Remedie dit had voor mij? Mwah..

Op de cover van De Remedie staat ‘The Program-serie, deel 3’, maar als je op goodreads gaat kijken staat er ‘The Program-serie #0,5’. Een beetje verwarrend, dus ik zal je uitleggen welke van de twee gelijk heeft: alle twee dus haha. De Remedie is het derde deel dat is uitgegeven van The Program-serie, maar het verhaal speelt zich af in een wereld vóór die van Sloane en James. Voor wie De Behandeling heeft gelezen, was het al duidelijk dat het verhaal van Sloane en James in deel 2 zou eindigen. De Remedie gaat dus over Quinn, een ‘sluiter’ die leeft voordat Het Programma in de samenleving gewinterd is. Een novella kun je De Remedie eigenlijk niet noemen want het is 400 pagina’s dik haha. Bovendien is er een vervolg op het verhaal van De Remedie! The Epidemic heet deze in het Engels. Ik ben zeer benieuwd op Uitgeverij Karakter deze nog gaat uitgeven. Ik ga het vragen op twitter!

De Remedie is dus een onderdeel van een sub-serie in de The Program-serie (snap je het nog? :p ) De Remedie is net zo volwaardig als deel 1 en 2. Het zijn dus twee aparte verhaallijnen, in dezelfde wereld, alleen andere tijden, in dezelfde serie The Program. En wat vond ik er van? Na De Behandeling waren mijn verwachtingen voor De Remedie al wat gezakt en dat is maar goed ook. Het Programma, deel 1, blijft gewoon verreweg het beste boek. Wat ik in deel 1 zo tof vond, namelijk het macabere onderwerp en de luchtige verweving ervan in het verhaal, vond ik juist in dit deel erg vervelend. Ik zal niet te veel verklappen, maar het werk wat Quinn doet, steekt me gewoon. Ik vind het eigenlijk gewoon ronduit walgelijk. Ik ging me voorstellen hoe het zou zijn als het met mij zou gebeuren. Vreselijk. Ik vind het soms juist heerlijk als er van die a-ethische, verschrikkelijke, immorele dingen gebeuren, maar in dit boek viel het bij mij niet in goede aarde. Ik weet niet of het Suzanne Young haar bedoeling was om de lezer een spiegel voor te plaatsen, maar bij mij was deze zeer aanwezig. Ik kon me niet losmaken van het ‘idee’  (dus niet van het verhaal! Anders had ik het boek wél tof gevonden) en bleef er overmalen. Ik werd er gewoon naar van. Daarbij vond ik Quinn  een ontzettend onpersoonlijk, naar wijf waar niet mee te identificeren was. Alles wat ik voelde tijdens dit boek was veroorzaakt door iedereen behalve Quinn. Ik leefde mee met de mensen om Quinn heen, maar niet met haar. Ik zag Quinn ook als een invader en bedrieger, en ik wilde haar zo snel mogelijk wegstoppen.

Als je een happy-clappy verhaal wilt lezen, met veel liefde en heerlijke romance: laat De Remedie dan vooral liggen. Het enige wat je van dit boek krijgt is afgebrokkelde hoop, dood en verdriet, verdriet, verdriet en nog meer verdriet. Het zelfmoordthema was in dit boek helemaal niet mooi of bitter romantisch: nee, het was gewoon ongelofelijk naar. Verwacht ook geen Hier was ik van Gayle Forman of een Nicolas Sparks-ding: De Remedie is gewoon een boek dat een verschrikkelijk thema aankaart en het niet mooi weet te verwerken.

Hoe is De Remedie als een hypothetische ‘novella’ van Het Programma? Het biedt een hele leuke blik in de keuken van Het Programma. Je weet na het lezen van dit boek de reden en de aanleiding ervan. Het geeft meer perspectief. Het lijkt me leuk om nogmaals Het Programma te lezen met de kennis die ik nu heb van De Remedie.

Ik ben heel erg benieuwd naar The Epidemic, want het einde was verfrissend! Ik ben heel erg benieuwd hoe zich dat gaat ontwikkelen (hopen dat Quinn leuker wordt!). Hoe ver ben jij al met deze serie?

Koop bij bol.com