Aan alle jongens van wie ik hield – Jenny Han

Aan alle jongens

rating 4 vd 5 - Willemijn

Elke keer dat Lara Jean verliefd is en het draait weer op niks uit, schrijft ze een brief aan de desbetreffende jongen om de periode af te sluiten. Ze stort haar hart uit, adresseert de envelop, doet hem dicht… en stopt de brief in een doos die ze bewaart onder haar bed. Totdat op een dag de doos weg is, en alle brieven ook. Ze blijken te zijn gepost, inclusief de laatste, die gericht was aan Josh, het vriendje van haar oudere zus.


 

Sophie vindt dit boek zelfs nóg leuker, dan ik! The Spine Breakers zijn dus fan van Jenny Han. Dat is duidelijk. Terwijl wij allebei dystopian- en fantasy-verslaafden zijn. Toch hebben we ons laten verleiden tot de heerlijke, warme verhalen-cupcakes die Jenny Han serveert. Smullen dit!

Allereerst: wat een heerlijke cover! Ik heb het boek een aantal dagen, terwijl ik het las, plat op mijn bureau laten liggen, zodat ik er naar kon kijken. Ik kreeg al kriebel in mijn buik als ik naar de cover keek. Het heeft iets zoetelijk puberachtig. Heerlijk. Ik lik m’n vingers erbij af.

Aan alle jongens van wie ik hield vergelijk ik met een suikerspin. Waarom? Omdat dit boek heerlijk zoet, lief en roze-achtig is. Ik heb er heerlijk van zitten snoepen als een kleine meid op de kermis. Ik plukte elk laatste beetje roze suiker van het boek af en wilde alles proeven. Geen korreltje liet ik liggen. Ik heb dit boek heel serieus en geconcentreerd gelezen, omdat ik gewoon niks wilde missen. Meestal ‘vlieg’ ik door romcoms heen en glijden mijn ogen vluchtig over de bladzijdes, maar nu nam ik alles in mij op. Ik nam de tijd om de gezichten van Josh en Peter voor te stellen. Gaf mezelf de tijd om alle vlinders te laten uitfladderen die ik van het verhaal kreeg. Jenny Han doet niks onder aan de geweldige Stephanie Perkins van Anna & de french kiss! Han komt bij mij op het lijstje van favoriete romantische auteurs.

Om nog even in de vergelijking van de suikerspin te blijven: suikerspinnen zijn voor speciale gelegenheden en je koopt ze maar eens in het jaar. Dat maakt ze zo speciaal en lekker. Daarom ga je er al meteen van lachen als je de suikerspinkraam ziet staan en je vriendje zijn portemonnee uit zijn broekzak pakt. Het maakt je gewoon blij, omdat het bijzonder en exclusief is. Dat gevoel had ik bij Aan alle jongens van wie ik hield ook. Ik lees eigenlijk nooit romcoms, maar ik móést dit boek gewoon proberen, omdat Sophie er zo weg van was (zij heeft ze een hele tijd terug al gelezen in het Engels). Dus ik legde mijn fantasy boeken opzij en waagde me aan Jenny Han. Heerlijke keuze én lekker uitstapje.

Ja, Aan alle jongens van wie ik hield is gewoon hét perfecte romantische verhaal. Ik heb ook zó genoten van Anna & de French Kiss (en daar lijkt het heel erg op!). Het verhaal is grappig geschreven en vooral heel lief. Mmh, ik voelde me weer heerlijk 16! Wat een lekker gevoel. Wil je weer terug keren naar de tijd van dichtslaande kluisjes, muffe gymzalen en ritselende tentamen-papieren? Dan moet je echt dit boek gaan lezen. Het neemt je heerlijk mee naar de wereld van de middelbare scholier (en oh man, dat is zo’n leuke tijd! Jongens, nagellakjes, nieuwe kleren en platgedrukte lunchpakketjes).Ik schaam me er eigenlijk voor dat ik als jong volwassene zo heerlijk kan genieten van de puberproblemen van een 16 jarig meisje, maar het is echt zo: ik geniet er intens van. Schaamte om puistjes en de allereerste kus? Heerlijk! Ik heb die tijd namelijk zelf al gehad en vind het heerlijk om er naar terug te keren.

Lara Jean is echt een soort voorbeeld voor mij geworden. Ik vind haar stoer-achtig, slim en vooral super lief. Ze draagt veel liefde in haar hart en ik vond het vertederend om te lezen hoe ze dat uitdeelde. Ik kan veel van haar engelachtige vriendschap en prachtige, wat kinderlijke liefde leren. Nu ga ik toch wat negatieve dingen zeggen (en de voornaamste reden waarom ik dit boek ‘maar’ 4 sterren geef): In het begin is het verhaal heel erg kinderachtig en ‘aanhankelijk’ geschreven. Ik had door de hakkelende schrijfstijl een beetje het idee dat Lara Jean een trutje was met te veel make-up op, maar dat is helemaal niet zo! Ik ergerde me vooral aan de hele Margot-cultus in het boek: Margot (zus van Lara Jean) dit geweldig, Margot dat geweldig, Margo zo geweldig. Bah. Ik vond het afschuwelijk, want ik heb een diepgewortelde haat voor haar ontwikkeld tijdens het verhaal. Wat een mens. Brr, ik ril er gewoon van. Jakkes. (Nog een punt om van Lara Jean te leren: zij weet Margot wél te accepteren ondanks Margot’s rete arrogante houding haha). Ongeveer na pagina 100 slaat deze kinderachtige toon om en is het verhaal grappig en lief en zelfs een beetje pittig geschreven. Ik vond het een hele fijne omslag!

Nog wat negatiefs: ik moet even met Jenny Han gaan praten over het mentale vermogen van een 9 jarige. Mijn eigen zusje is 10 en een bijzonder pienter ding, maar zelfs zij haalt niet het ‘communicatieve’ vermogen dat Kitty, het 9-jarige zusje van Lara Jean, had. Ik vond Kitty uiterst ongeloofwaardig. Een kind van 9 krult niet de haren van een zus, een kind van 9 geeft haar zus van 16 geen uitgaans-advies en ze doet al helemaal niet de was en kookt ook niet. Kinderen van 9 zijn onbeholpen, zien het gevaar van bepaalde dingen nog niet en hebben nog geen verantwoordelijkheidsgevoel. Nee, ze gaan dus geen wekelijkse boodschappen doen met de pinpas van pa. Wat Kitty dus allemaal zegt (en dat op een volwassen toon alsof ze 40 jaar is ipv 9) en doet, kan dus niet. Onmogelijk. Ik vond het personage van Kitty dus de grootste bummer in het hele verhaal.

Genoeg gezeik, want dit boek is gewoon dikke vier sterren waard. Aan alle jongens van wie ik hield is een heerlijk boek voor op de bank met thee en roze zuigsnoepjes. Lekker jezelf verwennen? Lees dan Aan alle jongens van wie ik hield!

Koop bij bol.com

2 thoughts on “Aan alle jongens van wie ik hield – Jenny Han

  1. Pingback: The Spine Breakers

Comments are closed.