Jager – Julie Kagawa

9200000057261998.jpg

rating 4 vd 5 - Willemijn

Na het verraad van haar broer heeft Ember definitief gekozen voor het rebellenleven met Riley en al haar banden met de drakenorganisatie Talon verbroken. Samen proberen ze zowel de drakendoders van St. Joris als de huurmoordenaars van Talon een stap voor te blijven. Wanneer ze achter de ongelooflijke waarheid over Talon én de Orde van St. Joris komen, weten ze dat er maar één oplossing is, en daarvoor hebben ze de hulp van Garrett nodig. Als ze hem niet snel vinden, dreigt er een totale oorlog…
Maar Garrett is verdwenen. Hij heeft besloten zijn oude wapenbroeders van St. Joris te bespioneren, en algauw komt hij achter een groot geheim, dat een dodelijk gevaar betekent voor zowel mensen als draken…


 

In de recensie van Rebel gaf ik heel eerlijk toe dat ik dat boek het minst leuk vond van al  Julie Kagawa’s boeken. Waarom? Het verhaal omtrent Ember, Riley en Garret ging wat langzaam en het bleef heel erg aan de oppervlakte. Ik vertelde daar ook bij dat ik mijn hoop volledig op Jager had gezet, omdat Rebel wel een super sterke epiloog had. Nu heb ik Jager gelezen en guess what? I freaking loved it! Meteen na de eerste bladzijde wist ik dat Jager en ik een dikke match waren: Julie Kagawa did it again!

Het valt je in eerste instantie niet zo op, omdat het verhaal zo heerlijk snel wegleest, maar als je er bij stil gaat staan ontdek je hoe goed de schrijfstijl van Julie Kagawa is. Ik wil hier ook even de tijd nemen om de vertaalster Karin de Haas te prijzen: ze heeft de ‘Julie Kagawa-stem’ van zowel Blood of eden­-series en The Iron Fey-series weten te behouden. Heel erg knap! De Haas heeft echte vertaalskills, dat merk je meteen! Ik ben verzot op Julie’s schrijfstijl: het is realistisch, vol emoties en staat heel dicht bij het karakter zelf. Je kunt gewoon letterlijk aan een gesproken zin aflezen wie van de personages het zegt. Dat vind ik echt ongelofelijk knap, want meestal zijn de dialogen, als je de personagenamen weg haalt, altijd van dezelfde toon in andere boeken. Je kan dan heel duidelijk merken dat één schrijfster de woorden in de mond legt. Bij Julie Kagawa is dat echt niet zo. Garret praat als Garret. Riley als Riley en Ember als Ember. Ik vind dat echt zo tof. Julie blaast daadwerkelijk leven in de personages – een eigen stem, een eigen persoonlijkheid en eigen emoties. Wat een schrijfkunsten!

Rebel was vrij saai, maar Jager maakt dat in alle opzichten weer goed: wat was dit deel spannend! Ik was aan het barbecueën met mijn familie en ik kon gewoon niet stoppen met lezen. Ik heb serieus mijn vleesjes (die mijn vriend altijd heel lief voor mij bakt) steenkoud laten worden op mijn bord, omdat ik met opgetrokken knieën en bijtend op mijn nagels in de stoel zat. Ik moest verder lezen. Ik kon gewoon niet stoppen. En dat einde. Oh lieve mensen, dat afschuwelijke einde. It will rip you apart. Het is een einde dat uithaalt naar je hart en je hele lief en leed openscheurt – een einde van de allerbeste kwaliteit. Ik baal enorm dat Legion pas 24 april 2017 in het Engels verschijnt. Dan zal het namelijk ook nog een tijdje duren voordat het boek vertaald is. Ik móét namelijk weten of hetgeen dat ik gelezen heb, ook écht wordt doorgezet. Zo ja, dan ga ik G I L L E N. Ik vrees dat ik alvast keelsnoepjes moet gaan kopen, want Julie Kagawa is nooit zo lief voor haar personages. Dat einde mensen, dat einde…

Het enige negatieve wat ik kan benoemen van dit boek, is dat het veel te snel uit is. Het kostte me maar twee avonden om dit goede boek te lezen. De bladspiegel is erg fijn en de schrijfstijl van Julie Kagawa betovert je gewoon – voordat je het weet ben je 80 bladzijdes verder. Zucht.. ik vind het jammer dat dit boek uit is.. Ik heb een beetje last van heimwee..

Bekijk op bol.com