Dolende ster – Romina Russell

9200000051539555.jpg

rating 3,5 vd 5 - Willemijn.png

Ooit waren er 13 Huizen in het Zodiak-sterrenstelsel. Er zijn er nog slechts 12 over… Rhoma Grace heeft haar vader verloren en is afgezet als hoedster van het huis Kreeft. Maar het nieuws heeft zich verspreid dat een explosieve terroristische groepering die vastbesloten is om het evenwicht in het sterrenstelsel omver te gooien, elk moment welk Huis dan ook kan aanvallen. Als Ochus – de verbannen leider van het 13e Huis uit de Zodiaklegende, en verantwoordelijk voor de dood van Rhoma’s vader en van haar grote liefde Mathias – in een nachtmerrie aan Rho verschijnt met een cryptische boodschap, rest haar geen andere keus dan te vechten. Rho onderneemt een risicovolle reis langs de oude en nieuwe Huizen in het sterrenstel en komt er langzamerhand achter dat er nog veel onontdekt is; in de Zodiak, maar ook in haarzelf. Leef mee met Rho en zie hoe zij naar zichzelf moet leren luisteren en in zichzelf moet leren geloven om haar eigen toekomst en die van de hele Zodiak veilig te stellen.


 

Dolende ster heeft beschamend lang op mijn as soon as possible TBR-stapel gelegen, en dat kwam voornamelijk doordat ik heel gauw was vergeten hoe goed Het dertiende huis eigenlijk eindigde. Heel stom dat ik dat was vergeten, maar het is helaas wel gebeurd. Op de een of andere manier heeft het eerste deel zich niet weten te hechten aan mijn ziel, maar Dolende ster is dat meer gelukt. Ik wil allereerst beginnen met te benoemen dat ik Dolende ster beter vond dan deel 1, Het dertiende huis. Rho lag mij meer en ik vond dat er aangename verrassingen gebeurden.

In Het dertiende huis gebeurt er meer op het gebied van actie en spanning, maar Dolende ster heeft mij gewonnen op het vlak van verrassingen: ik heb een aantal keren even een gilletje van verbijstering geslaakt. Romina heeft in dit deel ook gebruik gemaakt van meer gecompliceerde karakter en verhaallijnen. Het dertiende huis bleef aardig eenvoudig en voorspelbaar, terwijl Dolende ster dat niet was. Waarvan ik schaamteloos heb genoten is de heerlijke driehoeksverhouding in dit boek. Hihihi, zo slecht eigenlijk, maar ik vind het geweldig. Even die heerlijke puber perikelen waar ik al een aantal jaren overheen gegroeid ben (ik blijf ernaar verlangen). Bovendien zou ik ook echt niet weten voor wie ik zelf zou gaan, en dat vind ik wel een leuk element. Hierbij heeft Romina weer meer ingewikkelde elementen toegevoegd die ze in deel 1 liet liggen. Leuk en interessant!

In de recensie van Het dertiende huis prees ik Romina voor haar geweldige world building en dat doe ik nu weer: de wereld van de Zodiac is echt magnificent! Geweldige invullingen en toevoegingen – je waant je echt in het universum. Bovendien heeft dit boek ook een heel sterk eigen karakter waar ik wel van gecharmeerd ben. Het verhaal kent geen gelijke en als je in dit boek begint weet je meteen weer alles van Rho en haar verhaal. Heel sterk vond ik dat en dat maakte dat ik oprecht van Dolende ster genoot.

Ik merk dat ik na het lezen van Dolende ster ook heel erg benieuwd ben naar deel 3 Black Moon (ik weet niet wat de Nederlandse vertaling is). Ik zit nog met een hele hoop vragen en ik wil heel graag dat het verhaal verder gaat omdat ik zo benieuwd ben naar wat er nog komt. Het einde was spannend en verfrissend. Rho Grace, wat ga je nog meer meemaken?