Nerve – Jeanne Ryan

9789000351411_download.jpg

Vey meldt zich aan om mee te spelen in NERVE, een spel dat online live wordt uitgezonden. Alles draait bij NERVE om durven en je grenzen verleggen. De spelmakers blijken Vey goed te kennen. Ze wordt verleid met prijzen die van haar ThisIsMe-pagina zijn gehaald en ze wordt gekoppeld aan dé perfecte jongen, de woest aantrekkelijke Ian.
In het begin is het spel geweldig: Vey en Ian krijgen veel fans die hen aanmoedigen om steeds riskantere uitdagingen aan te gaan, waarbij steeds meer te winnen valt. Maar dan krijgt het spel een dramatische wending, en het is alles of niets voor Vey.


Laten we eens wat leuks doen: een duorecensie! Sophie en ik hebben allebei Nerve gelezen en we gaan er beiden iets over schrijven. Misschien leuk om van te voren te weten: ik (Willemijn) ben diehard high fantasy-fan en Sophie is een echte dystopian-lover. Zal dit verschil maken in onze beoordeling? We gaan het zien!

Recensie van Willemijn

rating-3-vd-5-willemijn

Are you a Watcher or a Player? Ik zou overduidelijk een Watcher zijn als ik NERVE zou spelen. Ik ben absoluut geen waaghals en ben eigenlijk een enorm watje. Ik jump wel zo bij mijn vriend achterop de motor (en hij rijdt als een idioot), maar ik zou mezelf nooit voor schut zetten zoals Vey dat kan in NERVE. Dit is meteen ook het leukste element wat ik ervoer tijdens het lezen van Nerve: Vey krijgt afschuwelijke opdrachten en ik had enorm last van plaatsvervangende schaamte. Als Vey op het punt stond om wat uit te halen, klopte mijn hart in mijn keel. Als lezer doe je ook echt mee met het spel en dat vond ik erg leuk.

Toch geef ik het boek maar 3 sterren. Waarom? Verder dan het bovengenoemde positieve punt kwam NERVE voor mij niet. Ik heb eerder een boek gelezen van Jeanne Ryan, Charisma, en ik ervoer hetzelfde gevoel als dat ik bij Charisma had: Jeanne schrijft zo kort. Haar boeken zijn heel erg dun (maar 200 pagina’s) en ze schrijft haar verhalen niet af. Ze laat steekjes liggen. Om een heel groot punt te noemen: de proloog waar NERVE mee begint staat helemaal los van het hele verhaal. Ik weet niet waar ik de proloog moet plaatsen. Bovendien raffelt Ryan naar mijn idee haar eindes altijd heel erg af. Ik heb een onbevredigend gevoel overgehouden van dit boek. Daadwerkelijk alles blijft onbeslist. Ik kan daar niet zo goed tegen. Ik heb vele reacties gelezen waarin mensen zeiden ‘Waarom is het geen serie? Het einde is zo open!’ Die mening deel ik ook, behalve dat het een serie zou moeten zijn. Ik denk dat Jeanne eerlijk gezegd niet veel meer heeft te melden dan dat ze heeft gedaan in Nerve zelf, want anders had ze het verhaal wel anders aangepakt.

NERVE is dus een leuke leeservaring, maar verwacht geen mooi omsluitend verhaal. Het is geen GAME OVER of CONTINUE. Het blijft in het midden.

Recensie van Sophie

rating-3-vd-5-sophie

Nerve: de durf of dingen te doen die veel lef vereisen. Heb ik veel lef? Nee. Ben ik onbezonnen en denk ik niet altijd even goed na over de consequenties van mijn acties? Absoluut. Ik denk dat ik in tegenstelling tot Willemijn dus een Player zou zijn! Ik haal wel een kick uit het doen van dingen waarvan ik stiekem best weet dat ze niet altijd even handig zijn: zo’n lekkere adrenalinestoot is altijd welkom toch?! Die adrenaline voelde ik ook bij het lezen van enkele van de opdrachten die Vey moest uitvoeren. Dan lees je lekker door joh, zeker in het begin was ik helemaal weg van het boek!

Je voelt ‘m al aankomen denk ik: ‘in het BEGIN was ik helemaal weg van het boek’. Waar de eerste ca. 100 bladzijden echt top waren (spannend, vermakelijk, onverwacht), ging de snelheid er steeds meer uit. De opdrachten die Vey kreeg zouden eigenlijk spannender hebben moeten worden, maar toen de climax van de opdrachten eenmaal bereikt zou gaan worden, was ik echt teleurgesteld. Het aantal ‘eyerolls’ nam exponentieel toe, en ik vond de opdrachten in het boek op een gegeven moment niet meer spannend, maar debiel en niet creatief bedacht. Je was gedurende het hele boek ergens naartoe aan het werken dat uiteindelijk niet werd toegelicht. Het wie, wat en vooral het waarom worden helemaal niet uitgelegd, dus het voelde alsof ik een verhaal las waarvan het plot eigenlijk niet bestond. Ik voelde me eigenlijk een beetje bedonderd, want dat verhaal dat zo leuk was in het begin, bleek geen einde te hebben. Alsof je een taart aan het bakken was, heeeeerlijk had gesmuld van de restjes beslag, en je de oven open deed en die ineens leeg bleek te zijn. Dan denk je: “WHAT JUST HAPPENED AND WHERE DID MY CAKE GO?” 

Ik vond Nerve heel tof in het begin, maar des te teleurstellender tegen het einde. Het is een leuk boek om snel tussendoor te lezen, maar ik verwacht niet dat Willemijn en ik er nog veel over gaan praten samen.

Bekijk op bol.com