IJs als vuur – Sara Raasch

Sinds Winter is bevrijd van de kwaadaardige koning Angra, en Meira koningin is geworden staat ze voor nieuwe problemen en grote dilemma’s. Om haar schuld in te lossen bij de koning van Cordell, moet ze de mijnen van Winter opnieuw ontsluiten. Daarbij stuit ze op de verloren gegane kloof van magie. Ze beseft meteen dat deze ontdekking niet alleen Winter maar zelfs de hele wereld in gevaar kan brengen. Het liefst wil ze dat de geheimen van de kloof verborgen blijven, maar dat lijkt onmogelijk met een tegenstander die maar op één ding uit is: macht…


 

‘De kracht van verborgen geheimen’, dat staat een gegeven moment ergens op een muur in IJs als vuur. Ik had toen door moeten hebben dat het een foreshadowing was, maar het ontging me totaal. Dit boek en ik hebben een beetje een haat-liefdeverhouding. Ik houd namelijk van de Snow like Ashes-wereld (het is zó gaaf mensen) en van Mather en Meira, maar ik vond dit boek een beetje – ja, saai eigenlijk. Ik heb het idee dat het echt een tussendeel is waarin wordt voorbereid voor het knallende einde. Meira is in dit boek met name op reis en er gebeurde gewoon vrij weinig. Aan het einde blijkt dat er juist een hele hoop gaande was (want foreshadowing), maar het ontging me echt. Het verhaal drentelde langzaam door en ik vond de zoektocht (ik zeg niet naar wat in verband met spoilers) oersaai. De actie en krachtdadigheid van deel 1, Sneeuw als As, was er niet en dat vond ik jammer.

Eigenlijk is het een beetje flauw dat ik zeg dat het was saai was, want aan het einde blijkt dus dat er juist van alles aan de hand was. Er gebeurde op de achtergrond allerlei dingen die helemaal op het einde ontploffen. Ik vond dat erg goed van Sara Raasch beschreven, maar ik vind wel dat ze 4/5 deel van het boek wat spannender had mogen maken. Alle spanning is gaande op de achtergrond, onzichtbaar voor de lezer en daardoor heb je het als lezer 0,0 door (of ik ben een gans, dat kan ook). Het einde was zo explosief dat het me allemaal duizelde. Mysterie na mysterie knalt er ineens uit en er komen een heel stel nieuwe personages bij die de boel ook gecompliceerder maken. Eerlijk gezegd was het aan het einde me allemaal niet meer duidelijk. Het boek is voor 4/5 heel rustig en ineens knalt alles uit elkaar op één plek uit elkaar. Dat verschil vond ik te groot. Sara Raasch had beter een aantal mysteries 100 pagina’s eerder kunnen laten uitkomen, in plaats van allemaal in één keer.

 

 

Ik blijf maar aan de zin denken ‘De kracht van geborgen geheimen’. Wat een waarheid schuilt er in die zin! IJs als vuur bewijst het. Ondanks dat ik het einde rommelig vond, vond ik de ontknoping erg goed. Er is iets gaande in Meria’s leven wat ze totaal niet doorheeft en als het een gegeven moment wordt blootgelegd denk je ‘Oh mijn god ja, hoe heb ik dat niet kunnen zien!’. Ik kreeg er ook buikpijn van, want het is erg verdrietig. Ik ben intens benieuwd naar deel 3, want ook al vond ik deel 2 niet zo goed als deel 1 –  IJs als vuur heeft wel de weg vrijgemaakt naar het slotdeel. Ik verwacht dat Bevroren nacht, die dit najaar verschijnt, heel explosief gaat zijn. Ik ben heel benieuwd naar een aantal personage ontwikkelingen. Ik vrees dat Sara Raasch een aantal grote offers gaat maken, want het bloed vloeide ook al in IJs als vuur!

 

 

 

 

 

Koop bij bol.com