7 van mijn Did Not Finish books

 

Meestal schrijf ik een artikel aan de hand van mooie foto’s, maar helaas gaat dat bij dit artikel niet lukken aangezien ik al mijn DNF-boekenuit mijn boekenkast ban. Zodra ik een boek zo vreselijk vind dat ik ‘m niet uitlees gaat hij uit mijn kast omdat ik niet tegen ongelezen boeken kan. Ik gun het boek dan liever een nieuw leventje bij iemand die het boek wél leuk vindt. Meestal is dit mijn zus of een vriendin. Ik vind het niet fijn om een boek enkel om ‘de heb’ te hebben. Ik wil al mijn boeken in mijn boekenkast ook daadwerkelijk gelezen hebben. Het is zelfs zo dat ik boeken die ik wél uitgelezen heb, maar minder vond, óók weg doe. Mijn boekenkast is een parel dus daar moeten geen doornen tussen zitten! Ik heb geen DNF boeken meer fysiek, maar ik kan er wel zo zeven opnoemen omdat die nog geestelijk aanwezig zijn!

 

 

Een DNF’je: dat staat voor Did Not Finish, oftewel: wel aan begonnen maar nooit uitgelezen. Zijn DNF’s erg? Sommige bloggers vinden van wel. Zij zeggen dat je een boek pas kunt beoordelen als je hem helemaal gelezen hebt. Ik ben het daar mee eens, maar ik vind dat DNF’jes ook kunnen. Een mens leeft namelijk maar kort en er zijn DUIZENDEN geweldige boeken en er komen tientallen nieuwe gave boeken uit per week. Ik vind dat het leven echt veel te kort is om te slijten met boeken die je eigenlijk maar mwah vind. Dus mijn motto is: vind je het boek afschuwelijk? Weg ermee dan! Doe het boek weg en denk er niet meer aan. Er staan honderden boeken op je te wachten die je wél leuk vindt.

 

Dit vind ik echter niet gelden bij recensie-exemplaren. Als ik een boek minder vind, zoals bijvoorbeeld De Paladijnse Voorspelling of De Halsketting, móét ik het van mezelf uitlezen als het een recensie-exemplaar is. Die verplichting leg ik mezelf op omdat ik wél vind dat je geen recensie van een boek mag schrijven als je hem niet helemaal gelezen hebt. Ik neem mijn taak als influencer serieus en vind het onbeschoft tegenover de uitgeverij om een haat recensie te schrijven als ik niet eens weet hoe het boek eindigt. Als je echter geen blogger bent heb je daar geen last van, dus dan kun je lekker het vreselijke boek aan de kant gooien.

Dan is het nu tijd voor mijn zeven DNF’jes! Deze DNF’jes zijn willekeurig opgeschreven, dus de ranking heeft niks met mijn eindoordeel te maken.

 

1. Salla Simukka – Rood als bloed

Ontmoet Lumikki Andersson, een zeventienjarige studente die toevallig een witwasoperatie op haar middelbare school ontdekt. Vanaf dat moment volgt de ene onverwachte gebeurtenis op de andere, totdat ze vier dagen later terechtkomt op een gigantisch feest in een mysterieus herenhuis. En dat alles tijdens de koudste winter in decennia, terwijl niets zo rood kleurt op witte sneeuw als bloed.

 

Saai, geforceerde mysteries en een plat personage: dat maakte dat ik dit boek niet uitlas. Ik verveelde me een ongeluk tijdens het lezen van dit boek. Het trok me totaal niet en ik merkte dat ik het een last vond om verder te lezen. Gelukkig had ik dit boek geleend van de bieb, dus het boek ging zonder buikpijn terug naar de bieb!

 

2. Verkozen – P.C. Cast

Het leven is moeilijk als je zestien bent, je moeder getrouwd is met een loser van een stiefvader en je vriendje liever bier drinkt en chilt met zijn maten. Maar het is lang niet zo moeilijk als Uitverkoren zijn. Als de zestienjarige Zoey wordt uitverkoren door een vampier weet ze dat haar leven voorgoed zal veranderen: op haar voorhoofd verschijnt het teken van de vampiers en ze zal haar familie moeten verlaten om naar het Huis van de Nacht te gaan, een school waar ze maar één vak kennen: hoe word ik een vampier. Er zit echter een addertje onder het gras: als je niet slaagt, sterf je…

Bleh, wat is dit een verschrikkelijk wanna-be boek. Ik heb het serieus 30 bladzijdes volgehouden en daarna gooide ik het boek aan de kant. Mama en dochter Cast schrijven zo flets en goedkoop. Hele flauwe High School Musical-wanna-be-maar-ik-wil-ook-sexy-zijn-stuff. Ik weet dat heel veel mensen van deze serie houden, dus de serie zal vast ook wel iets leuks hebben, maar ik irriteerde me té erg aan de schrijfstijl en de visie van de auteur om verder te lezen.

3. Wild – Aprilynne Pike 

The third instalment of Aprilynne Pike’s extraordinary faerie tale of magic and mystery, romance and danger, described by Stephenie Meyer as a remarkable debut . On the first day of Laurel’s senior year there are two new arrivals. Tamani – the electrifying faerie with whom she shares an undeniable connection – appears, posing as a foreign exchange student. And even more disturbing is another foreign exchange student named Yuki whom Laurel quickly realises is a faerie, though the new girl doesn’t seem to have any idea who or what she really is. Laurel is determined to figure out how Yuki fits into the picture, and what connection she may have to the ever-increasing threats to her family and Avalon. Meanwhile, Laurel struggles to maintain a balance between her human boyfriend David and Tamani, with whom she shares a passionate past. But balancing two worlds is becoming more and more complicated. When the threat to Avalon grows ever stronger, Laurel’s illusion of control of the situation shatters and she must confront a danger even greater than the trolls.

I tried, I tried, I tried, but failed. Ik heb de eerste twee delen wel gelezen maar Wild werd me echt te veel. Ik vond het einde van zowel boek 1 als 2 zo matjes en flauw dat ik geen goede hoop meer had voor het derde deel. Bovendien vond ik dat de verhaallijn soms gewoon totaal niet klopte. Er zitten best duidelijke mazen in. Ik irriteerde me eraan. Daarnaast vond ik de romantiek net slappe thee. Tamani en David doen me echt helemaal niks!

 

4. Achter de nevel – Sophie Jordan

De perfecte combi van draken, liefde en gevaar. Cassian heeft me gewaarschuwd dat ik maatregelen kan verwachten voor wat ik heb gedaan. Ik ben Will kwijt. Tamra is in shock of nog erger. Mam kan me nauwelijks meer aankijken. De gebeurtenissen van deze avond staan op mijn netvlies gebrand. Hoe mijn mensenhuid veranderde en ik voor de neus van Wills familie manifesteerde in mijn draki-gedaante. Jacinda heeft een grote fout gemaakt en moet gedwongen terug naar haar draki-kolonie. Dit betekent dat ze eindelijk weer kan zijn wie ze echt is, een draki, maar ook dat ze Will moet achterlaten en haar straf onder ogen moet zien. Het valt Jacinda zwaar om zich weer aan te passen en de enige die haar hierbij wil helpen is Cassian, de jongen die voor haar bestemd lijkt te zijn. Stukje bij beetje weet ze haar draai te vinden, totdat er ineens een buitenstaander in het draki-dorp opduikt. Will. Hij blijkt op zoek te zijn naar Jacinda en is niet van plan zonder haar weg te gaan.

Weer een vervolgdeel waar ik afhaakte. Ik vind Fireflight wel oke, maar het einde was zo dramatisch slecht dat ik er nukkig van werd. Toen ik begon in Achter de nevel had ik meteen door dat deze kwalitatief slechte verhaallijn zich voort zette. Het is zó voorspelbaar. Ik stopte er mee, las de laatste paar bladzijdes en had gelijk: het eindigde precies zoals ik voorspelde.

 

5. Seeker – AE Dayton

Quin, Shinobu en John ondergaan in Schotland al jaren een intensieve training om een Zoeker te worden. In tegenstelling tot John ronden Quin en Shinobu die succesvol af. Wanneer de twee echter de eed hebben afgelegd die hen tot een echte Zoeker maakt, komen ze erachter dat het nobele doel dat ze dachten na te streven, niet meer bestaat. Quin en Shinobu besluiten te vluchten om hun lot te ontlopen en kiezen allebei hun eigen pad. John is echter op zoek naar hen en de waardevolle athame die de Zoekers gebruiken, om recht te zetten wat er in het verleden met zijn familie is gebeurd. De allesbeslissende strijd om gerechtigheid barst los en Quin zal haar pad voor de toekomst moeten kiezen.

Seeker begint waanzinnig tof, maar na bladzijde 150 denk je: what da fuck is going on? Seeker is een van de meest chaotische boeken die ik ooit heb gelezen. Ik snapte er op den duur geen barst meer van. Het is heel hakkelend geschreven, en het eerste gedeelte van het boek is zo drastisch anders dan het tweede gedeelte dat het ook moeilijk te begrijpen valt. Ik moest nog 100 bladzijdes, maar ik ben toen gestopt. Ik vond het te vermoeiend.

Wat wel een leuke toevoeging is voor dit artikel: ik ben wel van plan om Seeker dit jaar te herlezen! Deel 2 en 3 schijnen namelijk heel tof te zijn, dus ik ben toch benieuwd geworden.

 

6. Waterfall – Lauren Kate

De Teardrop-serie vertelt het verhaal van de 17-jarige Eureka, met haar tranen heeft ze de kracht om een wereld weg te spoelen. Het onvoorstelbare is gebeurd: Eureka’s tranen hebben de aarde overspoeld en Atlantis doen stijgen. Met Atlantis is ook de boze koning Atlas bovengekomen. Eureka is de enige die hem kan stoppen, maar eerst moet ze leren vechten. Samen met haar vrienden Cat en Ander begint ze aan een reis door de oceaan op zoek naar de mysterieuze Solon die weet hoe ze Atlas kunnen verslaan. De tijd dringt. Zal hun belangrijke missie slagen?

Deel 1, Teardrop, kon ik nog aan, maar Waterfall was echt een no-go. Beh, wat een slechte plotontwikkeling en personages. Het verhaal was gewoon zó plat. Het boek is helemaal niet dik, maar ik kon het gewoon niet opbrengen om het boek uit te lezen.

 

7. Leugens – Michael Grant

Het is ondertussen vier maanden geleden dat alle volwassenen en kinderen van vijftien jaar en ouder verdwenen zijn. Het leven in de fakz wordt steeds harder en grimmiger. De kinderen hebben een stadsraad opgericht, maar Sam baalt er behoorlijk van dat hij nu iedere beslissing aan hen moet voorleggen. Hij vertelt hen dan ook niets over Orsay, die beweert dat ze dromen kan opvangen van de volwassenen aan de andere kant van de muur. Veel kinderen geloven haar, maar wie zegt dat haar visioenen kloppen? Ook zwijgt Sam over andere vreemde dingen die gebeuren. Al snel ontstaan er allerlei geruchten. Wie spreekt nu eigenlijk de waarheid? Als Sam en Astrid ruzie krijgen, weten de kinderen al helemaal niet meer wie ze kunnen vertrouwen. Het wordt te veel voor Sam. Hij rent weg, juist als de Human Crew de stad in brand zet. In de chaos die ontstaat, verliest ook de intelligente Astrid de controle. Wat moet er worden van de kinderen in de fakz als zelfs de twee sterkste personen het niet meer zien zitten?

Deze serie is voor mij heel snel gecapituleerd: ik vond deel 1 GE-WEL-DIG, maar deel 2 meteen niet meer. Zodra het ‘iets’ in de FAKZ begon te praten vond ik de serie meteen niet leuk meer. In plaats van een stoer sci-fi verhaal is het ineens een raar horror-fantasy achtig iets geworden. Ik vond het allemaal erg over de top. Ik weet nog precies wanneer ik gestopt ben met lezen: een gegeven moment doet Sam iets en hij beschrijft dan hoe het verbrande mensenvlees hem het water in de mond doet lopen. Dat was voor mij echt net iets te veel haha. Ik dacht toen: nee, rare monsters en enge omstandigheden. Ik lees liever een ander boek!

 

Dit waren mijn DNF’s! Ben jij het met me eens of moet ik écht een boek weer op gaan pakken? Laat het me weten!

 

 

3 thoughts on “7 van mijn Did Not Finish books

  1. Ik vond Seeker de eerste keer dat ik het las echt te weird, te verwarrend en ik snapte niet in welk tijdperk het zich nou afspeelde, ik volgde het totaal niet meer. Had ongeveer 150 pagina’s gelezen en toen een jaar weggelegd. De tweede keer dat ik het las heb ik het echt verslonden! Misschien heb jij hetzelfde?

  2. Ja precies hetzelfde met Gone. De 1e vond ik leuk, de 2e die ik na een hele lange tijd toch ben gaan lezen mwah en deel 3 niet meer aan begonnen. Het was de hele tijd hetzelfde verhaal en dat kon ik niet zo goed aan haha.

Comments are closed.