Bloed en Beenderen – Tomi Adeyemi

Ooit leefden er in Orïsha mensen met magische krachten. Tot een wrede koning besloot de maji, een minderheid met donkere huid en zilverwitte haren, te vervolgen. Zélie kan zich de nacht dat ze toe moest kijken hoe de handlangers van de koning haar moeder ophingen nog levendig herinneren. Sindsdien is magie een doodzonde en een donkere huid iets om op neer te kijken.

Tien jaar later krijgt Zélie de kans om de magie terug te brengen naar Orïsha. Met de hulp van een prinses op de vlucht, moet ze uit handen zien te blijven van Inan, de kroonprins, die vastbesloten is de magie nu voorgoed uit te bannen.

Gevaar ligt overal op de loer in Orïsha, maar het grootste gevaar schuilt misschien nog wel in haar groeiende gevoelens voor de vijand…


Vorige week lag er een briefje in mijn brievenbus met de mededeling dat UPS langs was geweest met een pakket en het pakket nu heeft afgeleverd bij een service punt. Ik krijg nooit post van UPS, behalve als het van HarperCollins is. 1+1=2 en ik had heel gauw door dat dit Bloed en Beenderen moest zijn. Het was 17.50u toen ik het briefje zag, en ik ben direct in mijn auto gejumpd en heb het boek opgehaald. Ik kijk al uit naar dit boek vanaf dat ik de auteur van Iskari sprak, Kristen Ciccarelli. Zij vertelde toen over haar vriendin Tomi Adeyemi, en dat Tomi, naar haar mening, het beste boek van 2018 had geschreven. Bovendien vond ik de cover van Bloed en Beenderen ge-wel-dig, dus ik kon echt niet wachten op dit boek. Dezelfde avond ben ik nog in het boek begonnen, en vanaf dat moment las ik elke avond in Bloed en Beenderen. 

Ik weet niet wat het is met dit boek, maar ik bleef er continue maar aan denken. Iedere keer als ik het boek moest wegleggen, deed ik het met tegenzin. Ik vond de wereld van Örisha geweldig! Ik vond het een heerlijke afwisseling in vergelijking met de rest dat alle personages van dit boek allemaal donker zijn. Ik vond het prachtig om te lezen hoe de rode en paarse stoffen prachtig afstaken op de donkere huiden. Tomi heeft mij echt meegenomen naar een hele andere, Afrikaans-getinte wereld. Het was echt een uitstapje!

Het verhaal en de inhoud van Bloed en Beenderen is ook intrigerend. Ik heb meerdere reviews van dit boek gelezen en ik zag dat er bloggers waren die het boek veel op de Grisha trilogie vinden lijken. Ik vind dat echt fantasieloos: omdat Örisha op Grisha lijkt is het ineens hetzelfde? Nou echt niet! Deze wereld is totaal anders uitgelegd dan de Grisha trilogie. Bovendien is het plot ook totaal anders. Dus laat je niet afleiden door zulke reviews! Aan de andere kant is dit boek enorm gehyped. Vind ik dat terecht? Ik heb 100% genoten van Bloed en Beenderen en ik raad het boek zeker aan, maar ik vind Bloed en Beenderen niet, zoals Kristen het zegt, ‘het best geschreven boek van 2018’. Maar het boek is alle aandacht absoluut waard.

Bloed en Beenderen heeft daarnaast ook nog een speciale lading: Tomi Adeyemi heeft dit boek geschreven met in haar gedachten de onterechte, en afschuwelijke moorden op donkere mensen door blanke politieagenten. Helaas is dit nog dagelijks aan de orde in Amerika en daarbuiten. Ook al zien we het soms niet direct. Ik vind het zeer bijzonder hoe Tomi dit schrijft, zonder enige veroordeling naar blanke mensen toe. Zoals zij zegt ‘We zijn allemaal kinderen van bloed en beenderen’. Ik kan daar alleen maar heel hard ‘AMEN!’ op roepen!

Koop bij bol.com