De Edele – Taran Matharu

Een jaar na het toernooi zitten Fletcher en Ignatius nog steeds opgesloten in de kerkers van Pelt. Nu zullen ze worden berecht door de Onderzoeksraad, een machtig instituut waarvan het bestuur niet het beste met Fletcher voor heeft. Tijdens het proces worden er schokkende onthullingen gedaan over Fletchers afkomst, maar hij heeft weinig tijd om erbij stil te staan. De afgestudeerden van de Vocans Academie worden diep de jungle van de orks in gestuurd, om een gevaarlijke missie te voltooien voor de koning en zijn raad. Als ze falen, zullen de legers van de orks machtiger worden dan ooit. Met zijn vrienden Othella en Sylva aan zijn zijde, vecht Fletcher zich een weg naar het hart van het orkenrijk om Hominum van de ondergang te redden. Al wordt het zijn dood.

Goed vermaak, dat is De Edele absoluut. In mijn Instagramstories liet ik al weten dat ik lekker aan het genieten was van dit boek. De Summoner-serie is een mengelmoesje van goede fantasy voor volwassenen x een middle grade verhaal. Er komen allerlei bijzondere wezens voorbij (orks, goblins, ect.) maar ze doen niet ‘kinderachtig’ aan, maar zijn goed beschreven. Intens spannend is het niet (met kriebels over de ruggengraat ofzo), maar het boek leest wel als een trein!

Bovendien lijdt De Edele niet aan het ‘tussendeel’-syndroom. Bij veel series vind ik het tweede deel altijd een beetje tegenvallen. Je kan dan goed merken dat het een ‘opvulling’ is voor het ‘ultieme plot’. De Edele heeft dat dus niet. Het verhaal is goed uitgewerkt, er is sprake van een ‘mini plot’ en dat maakt het boek een waardig deel.

Ik vind Fletcher een van de leukste mannelijke hoofdpersonages waar ik ooit over gelezen heb. Hij is trouw, grappig, slim en doordacht. Af en toe kan hij ondeugend zijn en dan moet ik er vreselijk om lachen. Daarnaast vind ik het demonen-deel in dit boek tof. Het doet een beetje een Pokemon-achtige vibe aan. Als je Spellsinger leuk vond, dan is deze serie ook zeker een aanrader.