Too Late – Colleen Hoover

“Too Late’ – de nieuwe, heftige new adult van Colleen Hoover – gaat over Sloan, die al twee jaar een relatie heeft met drugscrimineel Asa. Ze voelt zich meer bezit dan mens, maar ze kan niet bij hem weg omdat hij de zorg voor haar zieke broertje betaalt. Dan ontmoet ze tijdens een college Carter. Ze krijgen gevoelens voor elkaar, maar Sloan wordt ondertussen ook steeds meer onder druk gezet door Asa. Daarom zegt ze ja op zijn huwelijksaanzoek – ze heeft het gevoel dat ze niet anders kan. Maar dan heeft ze buiten Carter gerekend. “Too Late’ van Colleen Hoover bevat een dosis crime die ervoor zorgt dat het een enorme pageturner is. Let op: niet geschikt voor tere zieltjes! 

Colleen Hoover stelt niet teleur. Gewoon nooit! Wow, wát een boek! Chinouk Thijssen zegt over dit boek dat het misschien wel het heftigste boek ooit is wat ze heeft gelezen. Ik kan me dat goed voorstellen. Too Late is heftig, hartverscheurend en schrijnend!

Too Late is een New Adult, maar het leest haast als een thriller. Vooral het plot vond ik thrillerwaardig: Colleen heeft daar écht goed over nagedacht en ik vond het ijzersterk. Er zitten een aantal heftige scene’s in het boek waardoor ik af en toe even het boek moest wegleggen om erover na te denken. Ik heb dit boek ook besproken met mijn man, omdat ik er gewoon over móést praten. De vraag ‘Wat had ik gedaan?’ spookte lang door mijn hoofd. Ik vind dat Colleen de nijdige obsessie van Asa ontzettend goed onder woorden heeft gebracht. Via directe kring ben ik in mijn jeugdjaren ook in contact gekomen met een soort Asa (niet direct, maar via een familielid), en ik vind dat Asa levensecht beschreven is. Als je je afvraagt hoe een gestoorde, masochistische klootzak denkt: lees dit boek!

Ik vond Asa huiveringwekkend en het beste personage van dit boek. Carter daarentegen, vond ik weinig van de bladzijde afkomen. Ik vond hem helaas een beetje een plat personage en hij boeide me ook niet zo veel. Wellicht komt dat omdat Asa zo goed beschreven was, dat Carter daarmee in het niet viel. Of misschien was ik wellicht in mijn hoofd zo veel bezig met Asa, dat ik Carter vergat.

Je kan aan dit boek wel merken dat Colleen er later aan heeft geschraapt, gepuzzeld en een stuk heeft bijgeschreven, want het boek had ook zo twee delen kunnen zijn. Het is echter niet storend. Ik vond het een mooi, afsluitend geheel. Vooral het einde is prachtig bitterzoet. Chapeau Colleen!