De Beminde – Kiera Cass

Hollis Brite is opgegroeid in Keresken Castle, samen met de andere dochters van adel, in de hoop de aandacht van de toekomstige koning te trekken. De jonge koning Jameson van Coroa is eigenlijk nooit op zoek geweest naar een echtgenote, totdat hij Hollis ontmoet. Als Jameson haar de liefde verklaart, is Hollis dolblij. Maar terwijl hij haar het hof maakt, realiseert Hollis zich dat de eindeloze stroom cadeaus en aandacht gepaard gaan met torenhoge verwachtingen.
Met een bezoek van de koning van Isolte in het vooruitzicht, ziet Hollis een kans om aan Jameson – en zichzelf – te bewijzen dat ze een geschikte koningin is. Maar wanneer ze een vreemdeling ontmoet die recht in haar hart lijkt te kijken, vraagt Hollis zich af of een leven met Jameson in het paleis een droom is die uitkomt, of een nachtmerrie die nooit eindigt.

Ik schaam mij niet als ik zeg dat ik fan ben van de Selectie-serie. Ik vond de eerste drie delen geweldig, vooral het tweede deel. Ik heb ze in het Engels verslonden en was dolblij dat de beauty’s uitkwamen in het Nederlands en heb de boeken toen in het Nederlands nogmaals aangeschaft. Het is de perfecte combi van mooie jurken, swoon mannen, heerlijke romantiek en de nodige spanning en plotwendingen. Hoe leuk ik de Selectie serie ook vond, De Beminde is voor mij de teleurstelling van het jaar.

De voorkant is geweldig: wat een prachtige afbeelding! Ik vind de Nederlandse editie zelfs toffer dan de Engelse. Good job, Best of YA! Maar de inhoud vind ik, sorry dat ik het zeg, echt suf en zo’n tegenvaller. Dat heeft meerdere redenen: de platte personages, matige romantiek en een rommelige verhaallijn.

Ten eerste: Hollis was voor mij een plat personage die totaal niet tot leven kwam. Ik had niks met haar, ze leefde niet en ze deed me niks. Daarnaast vond ik ‘de vlam’ in dit boek smakeloos: ook hij deed niks met me. Hij was een leeg personage met bijzonder weinig informatie en achtergrond. Ik weet zelfs zijn naam niet eens meer (maar die ga ik ook niet zeggen vanwege spoilers). Beide personages waren niet uitgediept en niet goed uitgezet. Ik vraag me af of Kiera uberhaupt wel twee keer nagedacht heeft over deze personages. Ik denk niet dat ze een persona of persoonsbeschrijving heeft liggen. Indien wel: dan zijn dat maar 5 zinnen.

Ten tweede vond ik de romantiek zo’n tegenvaller. Voor mij was het 0 sparkles, 0 vlammen, 0 swoon. Helemaal nadesnoppesniks. Slecht opgebouwd, veel te kort en zonder echte romantiek. Ik voelde Hollis struggle niet. Ik voelde de aantrekkingskracht niet. Op het einde gebeurt er iets heftigs (waar ik straks nog op terug kom) en ook dat deed me geen reet. Ik haalde alleen mijn wenkbrauw op en las verder. Dit komt denk ik omdat de personages niet goed zijn uitgediept en ik er dus ook geen binding mee had.

Ten derde: hoe heeft Kiera zo’n plot kunnen bedenken? Het is net alsof ze meerdere dingen in een blender heeft gegooid, op de aan knop heeft gedrukt, en de smurrie over haar laptop heeft gegooid en heeft gezegd: tadaaaa dit is mijn plot. Het spijt me echt, maar het plot sloeg werkelijk waar NERGENS op. Het had geen opbouw, geen goede climax. Het is een opstapeling van ongeloofwaardige, rare gebeurtenissen. Zoals eerder gezegd gebeurt er aan het einde echt iets heftigs, maar dit was zó random en zó raar (en ook nog eens veel te kort en omslachtig beschreven) dat ik er gewoon kwaad van werd. Bovendien is het einde onbevredigend en totaal niet mooi afgewerkt of rond. Komt er een deel 2 of niet? Zo ja, waar gaat deel 2 dan over? Want Kiera heeft al haar ramen ingegooid.

Nee, De Beminde was echt niets voor mij. Als er een vervolgdeel komt, ga ik het niet eens lezen. Ik vind het echt rot dat ik deze recensie moet schrijven, maar ik wil ook eerlijk zijn. Geef ik Kiera nog een kans met een andere serie? Uiteraard, want Kiera is nog steeds instabuy, ondanks deze vette tegenvaller.